ཉི་ཧོང་གི་རྩོམ་པ་པོ་རྱུ་ནོ་སུ་གེ་ཨ་ཀུ་ཐ་ཀཱ་བあくたがわ りゅうのすけལགས་ཀྱིས་《གཙང་བོའི་བྱིས་པ》ཞེས་པའི་རྩོམ་དུ་འདི་ལྟར་འཁོད་ཡོད་དེ།  དགོས་ངེས་ལྡན་པའི་བསམ་བློ་ཐམས་ཅད་ཕལ་ཆེར་ལོ་ངོ་སུམ་སྟོང་སྔོན་དུ་ཤེས་གསལ་བྱུང་ཚར།    ང་ཚོས་ད་ལྟ་བསམ་བློ་གཏོང་བ་དག་ནི་འུར་འུར་དུ་འབར་པའི་བསམ་བློའི་མེ་ཕུང་དེ་ལ་བུད་ཤིང་གསར་བ་བསྣོན་པ་ལས་མ་འདས།

འདིར་འཁོད་པའི་འོག་གི་ནང་དོན་ཁག་ནི་འཛམ་གླིང་དུ་སྐད་གྲགས་ཆེ་བའི་བརྩམས་ཆོས་བཅུ་ལྷག་གི་ཆེས་མཐའ་འཇུག་གི་ཚིག་དུམ་ཡིན།   བཀླགས་ཚར་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡུན་རིང་དུ་བརྗེད་མི་སྲིད་པ་ཐག་ཆོད་ཡིན།

《བར་ཊིན་མཚོ་མོ》

《བར་ཊིན་མཚོ་མོ》

The light which puts out our eyes is darkness to us. Only that day dawns to which we are awake. There is more day to dawn. The sun is but a morning star.

ང་ཚོའི་བལྟས་ཀྱང་མི་མཐོང་བའི་འོད་སྣང་དེ་དག  ང་ཚོར་མཚོན་ན་མུན་ནག་ཡིན་མོད།   ང་ཚོས་བློ་རིག་གསལ་དུས་སྐྱ་རེངས་རིམ་གྱིས་གསལ་འོང་།   མ་འོངས་བ་ད་དུང་ཡུན་རིང་།   ཉི་མ་ནི་སྐད་མདའ་ཙམ་ལས་མ་འདས།

《ཁྱད་དུ་འཕགས་པའི་གེ་ཙི་པེ།》

《ཁྱད་དུ་འཕགས་པའི་གེ་ཙི་པེ།》

So we beat on, boats against the current, borne back ceaselessly intothe past.

དེ་བས་ང་ཚོ་མུ་མཐུད་དུ་སྟོབས་ཤུགས་ཡོད་དགུ་བཏོན་ནས་མདུན་ཕྱོགས་སུ་བསྐྱོད་པ་དང་།  གཟར་ཕྲེང་ཡིན་ཡང་འགྲོ་མཚམས་འཇོག་མིསྲིད།  འབྱུང་འགྱུར་གྱིས་འདས་དོན་ལ་ཕྱིར་ཟློག་རགས་བར་དུ་མཚམས་མི་འཇོག་པར་ང་ཚོ་རྒྱབ་དུ་བསྐྱུར་ངེས་ཡིན།

《འདེགས་ཐབས་བྲལ་བའི་ཚེ་སྲོག་གི་ཡང་བ།》

《འདེགས་ཐབས་བྲལ་བའི་ཚེ་སྲོག་གི་ཡང་བ།》

Tomas turned the key and switched on the ceiling light. Tereza saw two beds pushed together, one of them flanked by a bedside table and lamp. Up out of the lampshade, startled by the overhead light, flew a large nocturnal butterfly that began circling the room. The strains of the piano and violin rose up weakly from below.

ཐོ་མ་སས་ཁང་བའི་སྒོ་ཕྱེ་ནས་འཕྱངས་སྒྲོན་དེའི་གློག་སྒོ་ཕྱེ།   ཐེ་རེ་ཟས་ཉལ་ཁྲི་གཉིས་ཁ་གཏད་དུ་བཞག་ཡོད་པ་དང་།  ཉལ་ཁྲི་གཅིག་གི་འགྲམ་དུ་འོད་སྒྲོན་བཙུགས་ཡོད་པའི་སྒམ་ཆུང་ཞིག་ཡོད་པ་མཐོང་།  ལུས་བྱད་ཆེ་བའི་ཕྱེ་ལེབ་ཅིག་འོད་ལ་འདྲོགས། སྒྲོན་ཁེབ་དང་མྱུར་དུ་གྱེས་ནས་ཁང་བའི་ནང་ནས་གང་འདོད་དུ་འཕུར་ལྡིང་བྱས།  ཁང་འོག་ནས་རྣོ་སྤྲེང་དང violinགྱི་ཤུགས་ཆུང་བའི་སྒྲ་གྲགས་ཡོང་།

 

《མཚོ་འགྲམ་གྱི་ཁཱ་ཧྥི་ཁཱ།》

《མཚོ་འགྲམ་གྱི་ཁཱ་ཧྥི་ཁཱ།》

You finally fall asleep. And when you wake up, it’s true. You are part of a brand-new world.

མཇུག་མཐར།  ཁྱོད་རང་གཉིད་འགྲོ  ཡང་བསྐྱར་སད་འོང་པས་ན། སྣོད་བཅུད་སྔར་བཞིན།   སོ་སོ་སྔ་མོ་ནས་འཇིག་རྟེན་གསར་བའི་གྲས་སུ་ཚུད།

 

《རྒྱལ་སྲས་ཆུང་ཆུང་།》

 

 

རྒྱལ་སྲས་ཆུང་ཆུང་།

Send me word that he has come back.

ང་ལ་ཁོ་ཐོན་འདུག་ཞེས་སྐད་ཞིག་བསྐུར་རོགས།

 

 

 

《བུད་མེད་ཆ་མེད་ཞིག་གིས་བསྐུར་བའི་འཕྲིན་ཡིག》

《བུད་མེད་ཆ་མེད་ཞིག་གིས་བསྐུར་བའི་འཕྲིན་ཡིག》

An intimation of death came to him, and an intimation of deathless love. Something welled up within him; and the thought of the dead woman stirred in his mind, bodiless and passionate, like the sound of distant music.

ཁོས་ཐོག་དང་པོར་ཤི་བ་དང་རྫོབ་ཐབས་མེད་པའི་བརྩེ་དུང་ཚོར་བྱུང་།  ཏག་ཏག་དེའི་སྐབས་སུ་ཁོར་ཚོར་བ་སྣ་མང་འཆར།  ཁོས་རྒྱང་རིང་གི་རོལ་དབྱངས་དང་འདྲ་བར་མིག་གི་མཐོང་རྒྱུ་མེད་པའི་བུད་མེད་དེ་དྲན།    གཟུགས་བྱད་མེད་ཀྱང་སེམས་ཤུགས་དྲག

 

 

《ཆི་ཐོ་རི་བོའི་སྐུ་དྲག》

Has not the count just told us that all human wisdom is summed up in two words?–‘Wait and hope.’

སྐྱེས་མཆོག་ལགས་ཀྱིས་ད་སོ་མ་ང་ཚོར་བཤད་ཟིན་པ་མ་ཡིན་ནམ།  མིའི་རིགས་ཀྱི་ཤེས་སྟོབས་ཡོད་ཚད་རེ་སྒུག་དང་རེ་བ་ཞེས་པའི་ཡི་གེ་འདི་ལྔ་བོ་ནང་དུ་འདུས།

 

 

 

《རི་ལྕགས།》

She was gone,and I lost about half memory of her.If one day I was gone,all the memory of her would gone with me. Yes, he think: if I have to choose one from sorrow and nothing, I will choose sorrow.

མོ་མེད་སོང་།  དྲན་པ་ཕྱེད་ཀ་ཡང་གཞི་ནས་མེད་སོང་།  གལ་སྲིད་ང་ཡང་མེད་གྱུར་ན།  དྲན་པ་ཡོད་ཚད་ཡང་ཡོད་མི་ནུས།   རེད་དེ།  ཁོས་བསམ་པར།  སྐྱོ་གདུང་དང་སྣང་སྟོང་གཉིས་ལས་ངས་སྐྱོ་གདུང་བདམས་སོང་།

 

《སྙིགས་མའི་དུས།》

which have become gradually illegible beneath the rain and the dust, and which are, to-day, probably effaced:

ཁོས་ལས་དབང་ཤིན་དུ་ཡ་མཚན་ཅན་དུ་སྣང་ཡང་།  ཁོ་ད་དུང་གསོན་དགོས།   སྐྱེ་འཆི་བྱུང་བྱུང་ཐམས་ཅད་ཉིན་དཀར་འདས་ན་མཚན་མོ་སླེབས་ཡོང་བ་ལྟར་ཤིན་དུ་གསལ།

 

 

《འཕུར་ལྡིང་།》

After all, tomorrow is another day.

གང་ལྟར་བཤད་ཀྱང་།   སང་ཉིན་ཡང་ཉིན་གསར་བ་ཞིག་རེད་ལགས།


 

《ཐང་ཇི་ཁུ་ཊི》

Farewell.

ཡ།  དེ་ན་བདེ་མོ་བྱོས།